Jazeker, er is zóveel leed in de wereld. Om moedeloos van te worden want : waar te beginnen?
Denk vooral niet dat het tóch niet helpt, wat je ook doet. Want een prachtig gezegde luidt: If you can’t do great things? Than do small things in a great way … Elk mens, elk dier telt. En dus kan jouw hulp een mens en/of een dier zoveel gelukkiger maken. Dat dacht ook Wil van Doorn. Al vele jaren zet ze zich in tegen kattenleed. Allereerst in Nederland. 20 jaar geleden waren er nog heel wat – verwilderde – katten en boerderijkatten in Nederland. Wat te doen: vangen en steriliseren, dat is immers de énige manier om het zwerfkattenprobleem in toom te houden? Heel fijn dat nu ook meerdere organisaties, dierenbescherming en dierenlot, hiervan bewust zijn. En toen kwam ‘social media’.
We leerden allemaal dat Nederland een walhalla was voor dieren. Hoe anders was het buiten onze grenzen …Spanje: vrijwilligers gingen naar Spanje om katten te vangen zodat ze gesteriliseerd konden worden. Ook al is Spanje de laatste 10 jaren aardig bijgetrokken wat betreft dierenwelzijn, het leed van de zwerfkatten is nog altijd enorm. Vrijwel niemand schijnt zijn/haar kat te willen steriliseren. Dat kost immers geld! En dat hebben ze niet voor hun eigen dier over.
Ook vanuit de gemeente/overheid hoeft men niets te verwachten.
Terwijl iedereen weet dat de enige juiste manier om de populatie terug te dringen is : steriliseren.
Een gesteriliseerd dier, hond of kat, hoeft niet óók nog voor haar eigen pups of kittens te zorgen.
Het arme dier heeft het al moeilijk genoeg om voor zichzelf eten te vinden. Daar zijn we het toch allemaal over eens?
Wil verlegde haar focus op Spanje, er werken 6 vrijwilligsters die hun best doen om de katten in de omgeving van La Montañosa op te vangen, medische zorg te verlenen, te vaccineren tegen b.v. nare kattenziektes als FIV, , goed voer te geven en voorál te steriliseren.
De diertjes worden gevangen, krijgen en passant nog een check op interne en uitwendige parasieten, en verwondingen.
Na hun sterilisatie en nazorg (!) worden ze weer teruggebracht op de plek waar ze zijn gevonden. Ook daarna worden katten regelmatig bezocht en gevoerd. De vrijwilligers zijn superblij als blijkt dat de dieren weer zin hebben in hun leventje.
Zonder al te veel zorgen over hun nakomelingetjes. Mèt het extra portie voer dat ze verstrekt krijgen.
Helaas doen de gemeente en de overheid to-taal niets.
Er is geen subsidiepotje, veel vrijwilligers moeten de voer, dierenartskosten èn de transportkosten voor eigen rekening nemen. Wat zou het fantastisch zijn als ze dit jaar nog een extra sterilisatiepotje kan uitdelen! Elk voorjaar is er een opnieuw een enorme kattenexplosie, er worden er elk jaar weer veel kansloze kittens geboren. Kunnen we met ons allen een kleine bijdrage storten… alsjeblieft?
Dat moet toch lukken? Want… ook wij kunnen kleine veranderingen bewerkstelligen ‘in a great way’.
Ont-zet-tend bedank alvast namen alle mama-poezen.
Team Stichting Red Een Dier
